Nicolas was niet altijd een wijnmaker. In tegenstelling tot zijn neven leidde hij zijn eigen leven, ver weg van Bordeaux. Na zijn briljant afgeronde studies rechten en filosofie in Bordeaux, Parijs en Zwitserland, doceerde Nicolas meerdere jaren filosofie in Reims. In 1983 werd de lokroep van de wijngaarden van Puygueraud echter te groot en keerde hij terug naar zijn geboortestreek Bordeaux. Zijn eerste jaar in Puygueraud was een les in realiteit, naar de essentie van het wijnmaken. Met het boek van Emile Peynaud in de ene hand en in de andere hand een snoeischaar, startte hij zijn eerste wijnjaar.

In 1988 greep Nicolas de kans om een ander naburig wijndomein te kopen: Château Charmes Godard. De diverse percelen staan er aangeplant met zowel witte als blauwe druivenrassen. De bodem is een mix van kalksteen en klei met wat leem, met daaronder een mergelachtige ondergrond. De druivenrassen voor rood zijn 70 procent merlot en 30 procent cabernet franc. Op het kleine perceel van 1,5 hectare staan witte druivenrassen aangeplant, goed voor 65 procent semillon, 20 procent sauvignon gris en 15 procent muscadelle. Twee jaar later werd Château La Prade aangekocht, dat ook op het kalksteenplateau van Saint-Cibard ligt. Deze eigendom van 7 hectare staat aangeplant met 85 procent merlot en 15 procent cabernet franc, en resulteert in rijke en sappige wijnen met een aangename frisheid. Het laatste domein dat Nicolas kocht was Château Alcée in Côtes de Castillon.